ชีวิตบางวันของชายคลอง

ปฐมบทออกเดินทาง เย้!!

   เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา ตื่นเช้ามาเห็นอากาศดีเป็นใจ ไม่มีทีท่าว่าฝนจะตก
ความคิดในหัวก็แล่นออกมาให้หาเรื่องไปเที่ยวดีกว่า แล้วจะไปไหนดีหละ
ไม่อยากออกต่างจังหวัดไกลๆ ผลันความคิดเล็กๆก็แล่นเข้ามาสมทบอีกเป็น
ระลอกที่สอง เกาะเกร็ด ท่าจะดี

  จะรอช้าให้หญ้ายาวอยู่ทำไมเก็บของเก็บกล้องใส่เป้แล้วใสปั้นท้ายงามๆ
ออกไปท้าทายเบาะรถเมล์ดีกว่า ผมไปรอรถเมล์สาย 104 ที่จะไปปากเกร็ด
ที่ป้ายรถเมล์เยื้องเมเจอร์รัชโยธิน ต้องออกตัวไว้ก่อนเลยครับว่าผมรู้แค่ว่าจะ
ไปเกาะเกร็ดก็ต้องไปปากเกร็ด รู้แค่นั้นจริงๆครับ แต่ใจมันอยากไป หลงเป็น
หลงกันละครับ ไม่มีคำว่าอาย เพราะอายแล้วมักจะอด

  รถมาแล้วครับ แหม!แต่มันเป็นรถเมล์ร้อน ปล่อยไปก่อนดีกว่า รอคันต่อไปที่
เป็นรถแอร์ท่าจะเข้าที อีกสักพักรถเมล์สาย 104 ก็มาอีกคัน เป็นรถเมล์ร้อนอีก
แล้ว ปล่อยผ่านไปเลยไม่รีบๆ เป็นแบบนั้นอยู่ 4 คันครับ ขาเริ่มแข็งๆแล้วดันทำ
เท่ยืนรอรถอีก กะว่าถ้าคันต่อมาไม่ใช่รถแอร์ผมก็จะไม่ทำเท่ยืนอยู่แล้ว รออีกสัก
พักใหญ่ผมก็ยิ้มออก รถแอร์ ฮาๆๆๆๆๆ เกือบเผลอกระโจนใส่รถเสียแล้ว

  ขึ้นรถหาที่นั่งได้เสร็จสรรพขยับก้นแรงๆสองที พนักงานเก็บค่าโดยสารก็เข้ามาทำ
หน้าที่

 CeeKay : เอ่อ...ถ้าผมจะไปเกาะเกร็ด ผมต้องไปลงป้ายไหนครับ? (กลัวว่าเขาจะ
                     ตอบว่าลงที่ป้ายรถเมล์เหลือเกิน -_-")
 พกส.         : ครับ ไปลงสุดสายเลยครับ
 CeeKay : แล้วค่าโดยสารเท่าไรครับ
 พกส.         : 16 บาท ครับ

  หลังจากเสียเงินค่าโดยสารไปแล้ว ผมก็ใจชื้นขึ้นมาอีกนิด เพราะยังไงก็ไม่มีทาง
หลงลงผิดป้ายให้เสียฟอร์มแน่นอน ฮาๆๆๆๆ ก็เลยนั่งรถแบบนั่งไปหลับไป จนรถมา
ถึงป้ายสุดท้ายที่ตลาดปากเกร็ด ทุกคนลงผมก็ลง ยกเว้นคนขับกับกระเป๋ารถนะเขา
จะลงมาทำอาโรม่าเทอร์ราปี้ทำไม

  เอาละเว้ย! หันซ้ายหันขวา เห็นแต่ถนนกับรถ แล้วไหนเรือหละเรือที่จะไปเกาะเกร็ด
มันอยู่ที่ไหน ยืนคิดอยู่พักนึง เห็นพี่ผู้หญิงคนขายของหน้าร้านแถวๆนั้น เข้าไปถาม
เขาดีกว่า เหตุผลที่ผมเลือกที่จะถามพี่ผู้หญิง เพราะผู้หญิงจะใจดีกับคนหลงทางหน้า
ตาดีเสมอ

 Ceekay : ขอโทษครับ เอ่อ...รบกวนเวลาสอบถามหน่อยครับ ถ้าจะไปเกาะเกร็ดนี่ไป
                    ยังไงครับ (กลัวว่าเขาจะตอบว่านั่งเรือไปเหลือเกิน)  
 พี่ผู้หญิง    : อ๋อ! น้องเดินตรงขึ้นไปนะ พ้นหัวมุมตึกนี้แล้วเลี้ยวขวา เดินตรงไปเรื่อยๆ
                     เข้าไปเจอวัดสามเหนือนะ จะมีเรือข้ามฝาก หรือ เรียกมอเตอร์ไซค์รับจ้างก็
                     ได้
 CeeKay : ขอบคุณครับ (พร้อมกับคิดในใจ เกาะเกร็ดมันนั่งมอเตอร์ไซค์รับจ้างไปได้
     ด้วยเหรอ อาเมซิ่งจริงๆ)
 
  แล้วผมก็โกยแน้บ เดินมาได้สักพัก เจอซอยข้างมุมตึกจริงๆด้วย ผมรีบเลี้ยวขวาทันที
ครับ แล้วก็เจอกับรถมอเตอร์ไซค์รับจ้างและสามล้อปั่นรับจ้าง ผมคิดในใจว่าไหนๆก็พึ่ง
พาตัวเองมาขนาดนี้แล้ว เดินเข้าไปเองดีกว่า เดินตรงยาวเข้าไปเลยครับสุดซอยแล้ว
เลี้ยวซ้าย ก็จะเจอกับวัดสามเหนือ เดินไปที่ท่าเรือได้เลยครับ (เพิ่งเข้าใจว่ามอเตอร์ไซค์
จะมาส่งแค่ที่วัด ไม่ได้วิ่งข้ามน้ำได้)

  ก่อนจะลงเรือ ผมก็มองหาว่าจ่ายค่าเรือซื้อตั๋วซื้ออะไรที่ไหน ไม่เจอนะ เจอแต่แผงขาย
ของเอาวะทำเนียนเดินลงเรือไปเลย เดี๋ยวเขาคงเดินเก็บค่าข้ามในเรือ ผมยืนรออยู่พักนึง
จนเรือเริ่มออกจากท่า ก็ยังไม่มีวี่แววคนมาเก็บค่าเรือ จนเรือข้ามฟากมาถึงเกาะเกร็ด ใช้
เวลาข้ามฟากไม่ถึงสี่นาที คนก็ลงเรือกันแล้ว ผมจะอยู่ทำไมหละครับ เดินตามกันขึ้นไป
นั่นแหละครับ แล้วก็มาถึงบางอ้อ(มั่วจริง พึ่งขึ้นเกาะเกร็ดมามาดๆ) เขามาจ่ายเงินค่าข้าม
ฝาก 2 บาทที่นี่ครับ

  มาถึงจนได้เกาะเกร็ด เหตุการณ์จะดำเนินต่อไปอย่างไรขอเชิญติดตามชมในตอนหน้า
ครับ (ขออภัยด้วยครับ ไม่มีรูปตอนข้ามฟากเลยครับ เพราะใช้เวลาเร็วมากๆ เลยไม่ได้
ถ่ายอะไรไว้เลย เหตุผลอีกอย่างก็เรื่องความปลอดภัยในการโดยสารเรือครับ (จริงๆแล้ว
มัวแต่เหล่ผู้โดยสารในเรืออยู่มากกว่า))