ชายคลองชอบอำ (อัมพวา) ตอนที่ 1
posted on 05 Oct 2009 14:51 by ceekay in CK001
|
ติดค้างกันมานานแสนนานครับเอ็นทรี่นี้ เกริ่นแล้วเกริ่นอีกเกือบจะเป็น มวยล้มต้มคนดูซะแล้วซิครับ ได้แรงบันดาลใจให้เขียน จากการได้เข้าไป อ่านบล็อกของ คุณพ่อ คุณแม่ ดาวรัน ครับ พอได้อ่านแล้วความประทับใจ ของตัวเองก็พุ่งโชนขึ้นมาอีกครั้ง ออกตัวไว้นิดนึงครับ เพราะไปเที่ยวมาเมื่อ วันเสาร์ที่ 25 เดือนกรกฎาคมครับ ก็เลยอาจมีความทรงจำตกหล่น หรือ บิดเบี้ยว ผิดเพี้ยนไปบ้าง โปรดให้อภัยครับ ถือซะว่าเป็นจิตนาการของชาย คลองที่ช่วยเพิ่มรสชาติ ความสนุก นะครับ
เรื่องมันเริ่มขึ้นที่โทรศัพท์ครับ โทรศัพท์ชายคลองดังขึ้น เพราะมีใครคนนึง
โทรหาชายคลองในคืนวันที่ 24 ชายคลองดูเบอร์ที่โชว์แล้วก็ยิ้มที่มุมปาก
ไม่ใช่คนอื่นคนไกลที่ไหน เพื่อนสนิทของชายคลองเอง หลังจากคุยกันได้สัก
พัก จุดประสงค์ของการโทรมาครั้งนี้ของเพื่อนก็เด่นชัดเจนขึ้น นั่นคืออยาก
ให้ชายคลองเป็นเพื่อนไปเที่ยว " อัมพวา " กัน
ชายคลองฝันไว้นานมากแล้ว อยากจะไปให้ได้สักครั้ง อัมพวา เนี่ย อ่าน
จากหลายๆบล็อก หลายๆความเห็น แล้วมันเกิดกิเลสดีจริงๆ อยากไป
สัมผัสด้วยตัวเอง ถึงจะเป็นทริปสั้นไปและกลับในวันเดียว ชายคลองก็ไม่
อยากปล่อยโอกาสนี้หลุดลอยไป
นัดกับเพื่อนไว้ว่า เราจะไปขึ้นรถตู้ที่อนุเสาวรีย์กันครับ นัดกันประมาณ 7
โมงเช้า พอชายคลองไปถึงอนุเสาวรีย์ก็เจอเพื่อนรออยู่แล้ว เพื่อนคนนี้กลัวจะ
มาไม่ทันนัด เล่นมาก่อนเวลาตั้งเกือบครึ่งชั่วโมง ส่วนชายคลองเอ้อระเหย
ชายลอย ไม่ได้รู้เลยว่าเพื่อนคอย แต่ชายคลองก็ไม่ได้ผิดนะ เพราะเพื่อนมา
ก่อนเวลาเอง อิ อิ
แล้วเราก็เดินไปขึ้นรถตู้ที่ใต้ทางด่วนกันครับ มีคนคอยขึ้นอยู่แล้ว รถเต็มก็
ออกเดินทางกันเลยครับ ระหว่างอยู่บนรถตู้ ที่วิ่งแซงซ้ายแซงขวาเขาไป
เรื่อยๆ กิจกรรมที่เราทำในรถช่วงนี้ ก็คือการปล่อยตัวตามสบายแล้วหลับ
เอาแรงครับ อิ อิ ก็ตื่นเช้ามากนี่นา ยังง่วงติดพันได้อีก
เราหลับคอพับคอเหวี่ยงอยู่ในรถตู้ได้ชั่วโมงนิดๆ รถตู้ก็พาเรามาถึงแม่กลอง
แล้วครับ คนขับถามพวกเราว่าจะไปไหน เราบอกว่าไป อัมพวา เขาเลย
อาสาขับมาส่งที่ท่ารถสองแถวครับ แล้วเราสองคนก็ถามเด็กที่นั่งโดยสารอยู่
ในรถสองแถว ว่าไป อัมพวา ใช่ไหม พอเด็กตอบว่าใช่ เราก็นั่งประจำที่
กันเรียบร้อยก่อนจะถามเสร็จแล้ว
รถสองแถววิ่งไวทันใจ ชายคลองนั่งติดกับพ่อค้าเสื้อคนนึง ชายคลองเลยถาม
เขาว่า "ถึงอัมพวาหรือยังครับ" เขาก็ตอบว่า "ยังไม่ถึง" จากนั้นเขาก็
ถามสารทุกข์สุขดิบอีกนิดหน่อย ก่อนที่จะเริ่มต้นขายของให้ชายคลองทันที
" มาเที่ยวอัมพวาครั้งแรก สนใจเสื้อ อัมพวา ไหมครับ มีทุกขนาด " แล้ว
เขากับภรรยาก็ช่วยกันแกะห่อเสื้อ เอามาให้เราดู " อย่างน้องตัวใหญ่ ต้อง
เบอร์ L ตัวละ 100 เดียวเองนะ ถ้าพี่วางแผงที่ตลาด พี่ขาย 120 นะ "
ชายคลองได้แต่ยิ้มอย่างเป็นมิตร พอดีเพื่อนที่ไปด้วย ถามน้องนักเรียนที่นั่ง
อยู่ว่าถึง อัมพวา หรือยัง น้องเขาบอกลงตรงนี้ก็ได้ ชายคลองกับเพื่อนเลยรีบ
สาวเท้าลงจากรถ จ่ายค่าโดยสาร ปล่อยให้คุณพ่อค้าจากไปกับรถสองแถว
ฮ่าๆ ถึง อัมพวา แล้วครับ เรามาลงตรงหน้าวัดอัมพวาเจติยารามครับ เอา
ไว้มาต่อตอนหน้านะครับ สวัสดีครับ
|
ตัดจบซะงั้น
แจ่วหลบ..ฮ่าๆ
#1 By rajun on 2009-10-05 15:58