ชีวิตบางวันของชายคลอง

    สวัสดีครับ แหมๆ จากตอนที่หนึ่ง หลายท่านเลยบ่นว่าสั้นไปนิด รูปไม่

สะใจเอาซะเลย ชายคลองเลยมาคิดว่า ตอนที่สองน่าจะ...เหมือนเดิมกับตอน

ที่ 1 นะครับ ฮ่า!~ ชายคลองล้อเล่นครับ ขอบคุณทุกเสียงที่คอมเม้นต์นะ

ครับ เป็นเสียงสะท้อนกลับมา ให้ชายคลองสามารถปรับปรุงงานเขียนของตัว

เอง เพื่อให้ถูกอกถูกใจท่านผู้อ่านที่เคารพรักทุกท่านครับ

ตอนที่ 1 ชายคลองทิ้งท้ายไว้ว่า ตอนนี้พวกเราสองชีวิต ได้เดินทางมาถึงยัง

วัดอัมพวาเจติยารามแล้วครับ ที่ใกล้กับที่วางถังขยะมีแผนที่อยู่ เราจึงเข้าไป

ศึกษาดูครับว่าเราอยู่ที่ไหน แล้วจะไปไหนได้บ้าง เมื่อเรารู้ทิศรู้ทางที่จะไป

จากแผนที่แล้ว ชายคลองกับเพื่อนก็เริ่มออกเดินเท้า ด้วยสปีดเนิบๆ แซวกัน

ไปอย่างสนุกสนาน ( ท่านลำดวน ได้ให้คอมเม้นต์ไว้ว่า ตลาดนี้เป็นตลาด

เย็นครับ แต่ชายคลองว่าเป็นตลาดร้อน เย้ย! ) เรามาถึงแต่เช้า สิ่งที่เห็นคือ

"ความโล่ง" ครับ ร้านค้า ร้านเรือ ยังบางตาอยู่มากครับ

เรามาเช้าๆแบบนี้ ข้อดีคืออากาศยังไม่ร้อนมากครับ แต่เดินแล้วเหงื่อตก

เหมือนกัน ได้เห็นชีวิตชาวบ้าน นักท่องเที่ยว เช้าๆเขาทำอะไรกัน ชาย

คลองเห็นคุณพี่ผู้ชายท่านนึง กำลังยืนที่ท่าน้ำ อาบน้ำจากลำคลอง แอบ

อมยิ้มไม่ได้ กลัวเขาจะหาว่าเสียมารยาท ก็เลยทักเขานิดนึงว่า "น้ำลึกไหม

ครับ" เขายิ้มๆ พร้อมตอบกลับมาว่า "ตรงบันไดไม่ลึก ตรงกลางท่วมหัว"

ชายคลองนึกว่ามันตื้นๆ ที่ไหนได้เขายืนอาบอยู่ที่ขั้นบันได ฮ่าๆ เกือบปล่อย

ไก่แล้วไง

 

ชายคลองกับเพื่อน ก็ยังคงเดินหน้าต่อไปเรื่อยๆ โดยไม่รู้จุดหมาย รู้แต่ว่ามี

ทางเดินริมฝั่งทอดยาว ให้เราได้ก้าวเดินกันไปเรื่อยๆ  พวกเราเจอสะพาน

ข้ามคลอง ก็เลยตกลงใจเดินข้ามคลองไปลองเดินอีกฝั่งหนึ่ง ลงสะพานปุ๊บ

เจอร้านขายไอศครีมปั๊บ เหมือนมาตั้งดักพวกเรา ที่กำลังแย่เพราะถูกความ

ร้อนเล่นงาน ก็เลย....ก็เลย.... ดูที่รูปแล้วกันครับ